Narsistik Savunma Ne Demek?

Narsistik Savunma Ne Demek?

Narsistik savunma, kişinin kendini başkalarının üstünde görmeye, hırslı ve egosantrik bir şekilde davranmaya ve başkalarını küçümsemeye yönelik bir psikolojik mekanizmadır. Bu savunma mekanizması, narsistik kişilik bozukluğu olan bireylerde yaygın olarak görülür.

Narsistik kişilik bozukluğu, kişinin kendini çok önemli hissetmesi, başkalarını manipüle etme arzusu, duygularını ve ihtiyaçlarını başkalarının üzerinde tutması gibi belirtilerle karakterizedir. Narsistik kişilik bozukluğu olan kişiler, herhangi bir eleştiriye tahammül edemezler ve kendi hatalarını kabul etmekten kaçınırken başkalarını suçlamaya meyillidirler.

Narsistik savunma mekanizmaları, narsistik kişilik bozukluğu olan bireylerde başa çıkmada kullanılan psikolojik stratejilerdir. Bu mekanizmalar, kişinin benlik algısını korumak, kendi eksikliklerini inkar etmek ve üstünlük duygusunu sürdürmek amacıyla ortaya çıkar.

Birinci savunma mekanizması olan "göz ardı etme", kişinin gerçekleri inkar etmesi ve kendi yanlışlarını görmemek için bilinçli olarak görmezden gelmesidir. Narsistik kişiler, eleştirileri ve gerçekleri reddederler ve kendi düşünceleriyle uyumlu olan bilgileri kabul ederler.

İkinci savunma mekanizması olan "idealleştirme", kişinin kendisini mükemmel, kusursuz bir şekilde görme eğilimidir. Narsistik kişiler kendilerini kusursuz ve başarılı olarak görürler ve başkalarını kendileriyle karşılaştırmaya meyillidirler. Bu savunma mekanizması, başkalarını küçümsemek ve kendilerini üstün hissetmek için kullanılır.

Üçüncü savunma mekanizması olan "yarışma", narsistik kişilerin sürekli olarak üstünlük sağlama ve başkalarını geride bırakma arzusuyla davranmalarıdır. Bu mekanizma, narsistik kişilerin sürekli rekabet içinde olmalarına ve başarılarını sürekli olarak göstermelerine neden olur.

Dördüncü savunma mekanizması olan "şan ve şöhret arayışı", narsistik kişilerin kendilerini tehditlere karşı korumak için başarı ve popülerlikle dolu bir hayat yaşama arzusudur. Bu mekanizma, kişinin kendini kanıtlama ihtiyacını karşılamak için kullanılır.

Son savunma mekanizması olan "başkalarına üstünlük hissi", narsistik kişilerin kendilerini başkalarının üzerinde görmeleri, onları küçümsemeleri ve kendi ihtiyaçlarını başkalarının üzerine koymalarıdır. Bu savunma mekanizması, narsistik kişilik bozukluğu olan bireylerin başkalarını manipüle etme ve kontrol etme arzusunu yansıtır.

Genel olarak, narsistik savunma mekanizmaları bir kişinin kendini güçlü, üstün ve kusursuz hissetmesine yardımcı olan psikolojik stratejilerdir. Ancak bu mekanizmalar, kişinin gerçeklikten kopması, başkalarını manipüle etmesi ve sonuçta sağlıklı ilişkiler kurmasını engelleyebilir. Narsistik kişilik bozukluğuna sahip olan bireyler için terapi ve destek almak, bu savunma mekanizmalarının azaltılmasına ve bireyin daha sağlıklı bir benlik algısı geliştirmesine yardımcı olabilir.

Sıkça Sorulan Sorular

Narsistik savunma, bir bireyin narsistik kişilik bozukluğunu maskelerken kullandığı psikolojik savunma mekanizmalarının bir kombinasyonudur.

Narsistik savunma mekanizmaları arasında yalancı benlik, büyüklük kompleksi, projeksiyon, başkalarını küçümseme, vehamet, reddetme ve sürekli hayal kırıklığı bulunabilir.

Narsistik savunma mekanizmaları, kişinin kendini korumasına, egosunu tatmin etmesine ve içinde bulunduğu gerçekliği reddetmesine yardımcı olabilir. Bu mekanizmalar, kişinin kırılgan benlik duygusunu korumasına ve başkalarının eleştirilerinden kaçınmasına yardımcı olur.

Narsistik savunma mekanizmalarının kullanımı genellikle başkaları üzerinde olumsuz etkiler yaratabilir. Bu mekanizmalar, kişinin çevresindeki insanları manipüle etmesine, eleştiriye tahammülsüzlük göstermesine ve onları küçümseme eğilimine yol açabilir.

Evet, narsistik savunma mekanizmalarını kullanma eğilimi olan kişiler narsistik kişilik bozukluğu tedavisine yanıt verebilir. Terapi yöntemleri, kişinin kendine saygısını artırmasına, gerçekçi benlik algısı geliştirmesine ve sağlıklı iletişim becerileri öğrenmesine yardımcı olabilir.

Narsistik savunma mekanizmalarını kullanma eğilimi olan kişiler genellikle başkalarının ihtiyaçlarına duyarsızdır, sürekli övgü beklerler, eleştiriye tahammülsüz ve manipülatif davranışlar sergileyebilirler. Ayrıca, sürekli başarıya ve takdir edilmeye ihtiyaç duyarlar ve başkalarını küçümseyebilirler.